Love At The First Sight

Ik lig met mij hoofd veilig tegen het koude vliegtuig raam aan. We vliegen op dit moment over de zee. Ik zucht en draai me om, daar ligt mijn moeder te slapen. Ik glimlach kort. Ik denk aan mijn afscheidsfeest van gisteren. Al mijn vrienden dicht bij me, en nu ga ik weg. We hadden geen keus, we moesten wel naar Amerika. Nadat mijn ouders gescheiden zijn moest en zou mijn moeder weg van Nederland. Bij alles wat ze deed moest ze aan mijn vader denken. En tjaa… mijn vader heeft het al helemaal voor mij verpest. Hij wou ook nog dat ik bij hem kwam wonen. Nou dat hoeft voor mij dus echt niet. Hij moest zo nodig mijn moeder bedriegen met een te jong meisje. Ze kon makkelijk mijn zus zijn. Ze was een stagere  op zijn werk, ik moet toe geven dat ze  mooi is maar veel te jong voor mijn vader. Ze is hooguit twintig. Walgend heb ik hem aangekeken, hij kan weggaan, gewoon lekker oprotten naar dat andere kind. Door hem moet ik nou wel mooi al mijn vrienden en familie missen. Alleen mijn oma woont in Amerika, we logeren eerst een tijd bij haar, en dan gaan we opzoek naar een nieuw huis en een leuke school voor mij. Ik hoop niet dat het er zo is als in films, met die cheerleader trutjes en de stoere football spelers. Dan hoor ik vast weer bij de nerdjes die altijd in de hoek van de kantine moeten zitten bij van die gore vuilnisbakken. Daar heb ik dus écht geen zin in. Ik druk op het play knopje van mijn gloed nieuwe MP4. Die ik gister als cadeautje heb gekregen van mijn beste vriendin Leah. Meteen klinkt het liedje ‘A Little Bit Longer’ van de lekkerste jongen van de wereld. Nick Jonas. Ik glimlach als ik een foto van hem op het kleine beeldschermpje zie verschijnen. Ik droom weg, dan word mijn net gedroomde droom ruw verstoord. Mijn moeder knijpt kort in mij arm. “Hee lieverd, je moet je riem vast doen, we gaan bijna landen. Ik knik en begin mijn riem vast te prutsen. Als we even later het vliegtuig uit zijn gelopen moet ik heel erg nodig naar de wc. Ik zet al mijn spullen neer bij mijn moeder die staat koffie te drinken terwijl ze kaart leest. Ik zoek bordjes die mij de weg kunnen wijzen. Maar nergens is zo’n bordje te bekennen. Ik wil weer terug lopen maar dan heb ik echt totaal geen idee waar ik vandaan kom. In paniek kijk ik om me heen. Niemand die maar ook een beetje op mijn moeder lijkt. Ik wil mijn mobiel uit mijn zak pakken maar dat ontdek ik dat die nog ik mijn tas zit. Dan besluit ik het iemand te vragen. Ik loop naar een wat jongere jongen toe, wat ik niet zeker weet omdat hij een hoodie draagt met zijn capuochon op maar aan zijn houding te zien is hij een jaar of 18. Ik stap op hem af en tik hem op zijn rug. Ühm weet jij misschien waar de toiletten zijn?” stammel ik met mijn slechte engels. Hij draait zich verstoord om, zijn donker bruine ogen kijken me verbaasd aan. “ehm Ja, hier om de hoek.” Glimlacht hij. Er gaat een warme gloed door me heen, die stem… “Bedankt”glimlach ik zenuwachtig. “wacht! Ik loop wel even met je mee” zegt de stem. “Hii, ik ben Nick, Nick ehm Jonas”vertelt hij terwijl hij zijn hand uitsteekt.

wahahaha^^ en de rest mag jezelf bedenken(A)

Henny | 05-10-2010 | 16:40 | Link | Reacties (6)